21 oktober
Naar de musea van het Vaticaan en de Sint Pieter,
de rijkdommen van het Vaticaan

Vroeg op vandaag, want we moeten om kwart over negen bij de Vaticaanse musea zijn. We hebben via internet kaarten gekocht en dan hoef je niet in de rij op je beurt te wachten. We zitten om acht uur aan het ontbijt en gaan om half negen naar de metro. Dat is enkele minuten lopen. De metro is stampvol. Opletten voor zakkenrollers dus. We moeten eruit bij de halte Ottaviano. Iets voor negenen zijn we daar en om 5 over negen zijn we bij de verzamelplaats aangekomen. Die is tegenover de ingang van het museumcomplex.

Er zijn veel groepen en er zijn ook al heel veel individuele bezoekers. Om half tien gaan we op stap, uiteindelijk hebben we rond tien uur de echte kaartjes. Dan verlaat onze gids ons: we hebben geen begeleide tour, we hebben onze eigen gids, Johanna.

We drinken eerst koffie en dan volgen we de aanbevolen route te midden van duizenden andere mensen. We raken onder de indruk van al het moois dat hier aanwezig is. Onze aandacht gaat vooral uit naar de kunst die betrekking heeft op de Bijbel. Zonder bijbelkennis gaat heel veel aan je voorbij. Vooral de schilderijen van RafaŽl en Caravaggio en de muur- en plafondschilderingen van Michelangelo en RafaŽl zijn indrukwekkend. Henk maakt foto's, soms met gevaar voor eigen leven bij wijze van spreken. Hulde!

Het hoogtepunt van de museumrondgang is toch wel de Sixtijnse Kapel. Veel geschiedenissen uit het Oude Testament en belangrijke bijbelse fiiguren zijn te zien. Natuurlijk ook alle pausen.....

Rond een uur of twee verlaten we het museumcomplex en gaan we naar de Sint Pieter. Ook hier weer in de rij voor de veiligheidscontrole. De zon is erg warm. We raken onder de indruk van de pracht en praal, maar merken tegelijk ook op dat het eigenlijk alleen maar om de eer en glorie van de pausen is gegaan.

Na de rondgang door de Sint Pieter lopen we ook nog door de ruimte met de tombes van de overleden pausen en Petrus.... Die van paus Johannes Paulus II valt op door zijn eenvoud.

Dan zijn we zo'n beetje aan het einde van ons Latijn. Na een versnapering lopen we nog langs de Engelenburcht en daarna nemen we bus 64 terug. Nog nooit hebben we in zo'n volle bus gezeten.

Rond half zes zijn we terug in het hotel. Om acht uur eten we aan de overkant.